Hergun biraz daha ölerek yaşıyorsun..

Hadi yeniden başlayalım diye umut edip adım atarsın.. Ancak iki sitem duymayi hazmedemez karşındaki. Dokuluverir yine dudaklarından ciğerini parçalamak ister gibi sözleri.. Her zamanki gibi kabul edemez suclulugunu zeytinyağı misali üste çıkma çabasındadir sadece… Sen yapıcı olmaya çalışırken yıkıp geçen yine ” O” olur..Bürünürsün yeniden ölüm sessizliğine…içinde bilinmezlere doğru yola çıkmışsındır, yorgunsundur artık. Duygu yoksunluğu sarar tüm benliğini..

Bir kokusu vardır akşamın ve toprağın candan geçirir insanı,yaşama düşman yalnızlığı..

gölgenin izleri tarafından yayımlandı

Elbet ☝️ gün

Yorum bırakın

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın